18 juli 2026

Naar de Noordzee … of toch niet?

“Hoe ziet jullie trainingsweek eruit?” We hadden alle drie een week vrij genomen en die vraag kregen we voordat we vertrokken. Het antwoord: heel veel uren aan de riemen. Eerst de Noordzee op voor onze verplichte zee-uren en daarna de laatste voorbereidingen voor de pre-shipping inspection van de World’s Toughest Row, waarbij onze boot, apparatuur en alle veiligheidsmaterialen worden geïnspecteerd.

Plan a: naar de Noordzee

Hoe vaker we de weerkaarten bekeken en overlegden met de experts, hoe duidelijker het werd: niet de Noordzee op. We zouden misschien nog wel naar het zuiden kunnen roeien maar dan zouden we ergens bij Frankrijk uitkomen. In tegenstelling tot het roeien over de oceaan, moeten we tijdens onze trainingen wel weer terug. Dat zou met de voorspelde de wind en stroming niet te doen zijn. 

Plan B: Ijsselmeer

We zijn er inmiddels aan gewend dat plan A in de prullenbak verdwijnt, dus gingen we opnieuw aan de slag met kaarten, weerapps, voorspellingen en een nieuw vaarplan: het IJsselmeer.

Plan B: maandag roeien, dinsdag skills oefenen, woensdag t/m vrijdag een non-stoptocht van 48 uur over het IJsselmeer, aankomst vrijdag uiterlijk 12 uur, omdat dan de wind weer flink zou aantrekken.

Onze Braveheart lag al op ons te wachten op Urk, waar we haar het laatste trainingsweekend naar toe roeiden. Ze lag nog mooi langszij bij de Braveheart Legend, een schip uit de vloot van onze hoofdsponsor Braveheart Marine. Een betere uitvalsbasis kunnen we ons niet wensen.

Achter iedere sterke grannie ...

…staan sterke matrozen. Vanaf het moment dat we langszij de Braveheart Legend lagen, zorgden Edgar, Jachaz en Alex ervoor dat we ons welkom voelden. Ze hielpen met aanleggen, zetten koffie, maakten ontbijt en we mochten gebruikmaken van de douches en het toilet aan boord. Sterker nog. Volgens hen moesten we eigenlijk gewoon op de Braveheart Legend slapen. Ze keken daarbij bedenkelijk naar ons kleine bootje en nog kleinere hutjes. Zij hadden comfortabele hutten en zachte bedden. Dat klonk verleidelijk. Uiteindelijk maakte één Grannie daar gebruik van. Want hoe gezellig lepeltje-lepeltje ook klinkt, het slaapt niet echt fijn met z’n 2en in 1 hutje. Gelukkig hoeft dat op de oceaan niet. Dan is er altijd minimaal één Grannie wakker, terwijl de andere twee echt superlekker slapen, want we hebben prachtige nieuwe matrassen die JW Stoffering uit Hasselt speciaal voor ons op maat maakte. Daar zijn we zo blij mee!

Dinsdag: Oefenen tot het vanzelf gaat

We roeiden naar het Ketelmeer en zochten een mooie plek om voor anker te gaan. Tijd voor het oefenen van skills! Ankeren, GPS, VHF, accu’s controleren, lifejacket met spatscherm aantrekken, reddingslijn uitgooien, MOB, of in ons geval een GOB (geen Man Over Board, maar Grannie Over Board), elektrische pomp en handpomp, koken en een wasje draaien. Koken doen we op een jetboil (een gaskookstel dat goed blijft werken in weer en wind). Je doet de gevriesdroogde maaltijd in je warmhoudbeker, water in de jetboil, vlammetje eronder en wachten tot het water kookt. Het kokende water giet je in je warmhoudbeker, deksel erop, tien minuutjes wachten en smullen! En dat allemaal op een schommelende boot in de brandende zon. De zonnebrandcrème vloog erdoorheen. Geen probleem, want van Zilveren Kruis kregen we een liter minerale zonnecréme met een hoge beschermingsfactor, makkelijk smeerbaar, waterbestendig én parfumvrij. En we hadden onze nieuwe sportzonnebrillen op sterkte van Pearle Dalfsen. Wat een verschil. Niet meer knijpen met je ogen, maar haarscherp zicht op het water én om alle apparatuur af te lezen, vanaf je roeiplek buiten in de zon of van dichtbij in de donkere hut. Dat is niet alleen comfortabel, maar ook veel veiliger. Het is echt ongelooflijk hoeveel helpende handen ons toegestoken worden!

Woensdag: surfen op de golven

Woensdag vertrokken we voor onze geplande 48-uurs tocht. Alle weerapps, onze deskundigen en zelfs Rijkswaterstaat voorspelden hetzelfde: noord tot noordoost, windkracht 3, misschien af en toe 4, geen bijzonderheden. We waren nog maar net de haven uit en we hadden windkracht 4 al recht op de boeg en hoe verder we het IJsselmeer op roeiden, hoe harder. Vrijwel continu kracht 5 met zelfs af en toe een uitschieter naar 6. We ploeterden vooruit met soms maar net 1 knoop snelheid. Af en toe moesten we een riem loslaten om ons vast te grijpen aan de jackstays om niet van ons rolbankje te rollen. Een jetboil aansteken om water te koken? Dat werd ineens een serieuze uitdaging. Net als plassen op de emmer… Ondertussen begon er wat te kriebelen bij Ineke en Trea… een beginnende misselijkheid stak de kop op. Een mooi moment om de homeopathische middelen te proberen, die Maayke Rusken van Rusken Homeopathie ons voorschreef na een uitgebreid consult. Wat waren we blij dat het weeïge gevoel afzakte en niet tot een aanval van zeeziekte leidde!

Op de oceaan zouden we in deze omstandigheden waarschijnlijk het para-anker uitbrengen en de zwaarste omstandigheden uitdrijven. Nu draaiden we af naar Enkhuizen. Dat was fantastisch! Met de golven onder ons surfte de Braveheart richting de Compagnieshaven, een prachtige haven aan de historische VOC-stad Enkhuizen. Soms tilde een golf onze boot wel 2 meter op. Een spectaculaire eindsprint! Rond 21.00 uur werden we de haven in geblazen. Dat vroeg nog even flink wat van onze roei- en stuurskills om netjes aan te leggen. De havenmeester gaf ons een gratis ligplaats toen hij hoorde dat we trainen voor de World’s Toughest Row en zoveel mogelijk geld op willen halen voor het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie. We worden echt altijd weer zo blij van al die support!

Donderdag: een nieuw plan

We sliepen lepeltje lepeltje en donderdagochtend vroeg zagen de nieuwe voorspellingen er veelbelovend uit voor het nieuwe plan: omhoog richting de Afsluitdijk en dan zigzaggend terug om vrijdag voor 12 uur terug te zijn op Urk. Halverwege controleerden we, zoals ieder uur, de weerapps. Ja hoor… de noordenwind trok sneller aan dan eerder was voorspeld. Bij de Afsluitdijk stond inmiddels al kracht 4. We wogen verschillende opties tegen elkaar af en besloten rechtsomkeert te maken. En opnieuw kregen we meer wind dan welke app ook voorspelde. Met een harde dwarswind, kracht 5 met weer af en toe venijnige windstoten die de 6 aantikten, werkten we ons terug richting Urk. Kort voor middernacht legden we opnieuw aan bij Braveheart Legend. Inmiddels voelde dat als thuiskomen.

Vrijdag: voorbereiden pre-shipping inspection

Vrijdag kwam de Stentor langs voor een interview en de rest van de dag stond in het teken van de voorbereidingen voor de pre-shipping inspection. Eerst de boot opruimen, schoonmaken en helemaal leeghalen. Jelle Hakvoort van Braveheart Marine kwam langs om een stukje met ons mee te roeien en die man kan roeien! In vliegende vaart schoten we door de haven naar de boothelling, waar Peter alweer klaar stond met de trailer. We brachten onze Braveheart naar Wassenaar, waar Ocean Rowing Company haar volledig controleert voordat het safetyteam van de World’s Toughest Row op 25 juli komt voor de pre-inspectie.

Lessen van de zee

Dit was zonder twijfel het zwaarste weer waarin we tot nu toe hebben geroeid en misschien leerden we daardoor wel meer in een paar dagen dan tijdens een week perfect weer. Navigeren, ons plan én de stuurautomaat steeds opnieuw afstellen. Roeien in golven, vertrouwen op elkaar en accepteren dat de natuur altijd het laatste woord heeft. Het IJsselmeer heet officieel een meer, maar iedereen die er wel eens heeft gevaren weet beter. Ze gedraagt zich als een zee en niet voor niets gelden er zeewaardige regels voor verzekeringen en vaarbewijzen. Dat maakt het voor ons de perfecte plek om te trainen.
 
We voelen dat ons zelfvertrouwen groeit. We leren niet alleen de lessen van de zee, maar ook lessen die we de rest van ons leven meenemen. We kiezen een koers en gaan vol vertrouwen op weg, maar de wind en de zee bepalen de route. De kunst is om daar niet tegen te vechten, maar om mee te bewegen, in het vertrouwen dat we niet alleen onderweg zijn. Uiteindelijk zijn het niet de dagen waarop alles vanzelf gaat die ons voorbereiden op de reis die voor ons ligt, maar juist de dagen waarop we onze koers moeten aanpassen.

Agenda

Activiteiten en benefiet-evenementen, belangeloos georganiseerd door ondernemers, onze onvermoeibare crew of andere betrokkenen. 

Prentenboek

Er zijn al veel boeken geschreven over de World’s Toughest Row maar er was nog geen prentenboek. Wij lezen graag voor aan onze kleinkinderen, dus hebben wij dat zelf gemaakt: Met oma over de oceaan.

Verkoop, verzending en administratie worden verzorgd door Platform 9.

Ik wil helpen deze droom te realiseren

Wat geweldig dat je wilt doneren!

Dat mag anoniem, maar je kan ook je naam, email en een berichtje achterlaten.

Ik wil een berichtje achter laten

* De betaallink volgt na het versturen